Poniższe nagrania stanowią teologiczne omówienie rozwoju nauki o Bożym miłosierdziu w pismach proroków oraz księgach dydaktycznych Starego Testamentu. Autor wskazuje na ewolucję tej idei, która z lokalnej opieki nad Izraelem przekształciła się w uniwersalną obietnicę zbawienia dla całej ludzkości poprzez postać Mesjasza. Analiza podkreśla, że Bóg, mimo karania grzechów, pozostaje zawsze skory do przebaczenia tym, którzy pokładają w Nim ufność. Kluczowym elementem wywodu jest potrójna odpowiedź, jakiej Stwórca oczekuje od człowieka: nadziei, bojaźni Bożej oraz czynnego miłosierdzia wobec bliźnich. Źródło dowodzi, że starotestamentowe wezwania do jałmużny i litości stanowiły fundament pod pełnię objawienia, która dokonała się w osobie Chrystusa. Całość ukazuje ciągłość biblijnego przekazu o miłości Boga, łącząc surowość sprawiedliwości z nieskończoną łaskawością wobec skruszonego grzesznika.
0. Słowo wstępne do I i II wydania
1. Początki nauki o miłosierdziu Bożym u patriarchów i w Objawieniu Mojżeszowym
2. Nauka o miłosierdziu Bożym w Psałterzu Dawidowym
3. Dalszy rozwój nauki o miłosierdziu Bożym, w szczególności u proroków i w księgach dydaktycznych
4. Pełnia rozkwitu nauki o miłosierdziu Bożym w Ewangelii
5 . Ostatnie dopełnienie nauki o miłosierdziu Bożym w pismach Apostołów
6. Miłosierdzie – najwyższy przymiot Boga jako Stwórcy i Władcy świata
7. Miłosierdzie Boże jako naczelny motyw Wcielenia i źródło wszystkich wypływających stąd dla nas dobrodziejstw
8. Nadzieja jako pierwsza odpowiedź, której się Bóg spodziewa od nas na swe miłosierdzie
9. Bojaźń Boża jako druga odpowiedź z naszej strony na miłosierdzie Boże
10. Cnota miłosierdzia jako trzecia odpowiedź na miłosierdzie Boże i warunek zaskarbiania go sobie w tym życiu i w przyszłym
11. Summa religionis christianae. Szczyt religii chrześcijańskiej
